Սինոփսիս
Մութ դահլիճում Հերց Ֆրանկը կինոխցիկն ուղղում է տիկնիկային ներկայացում նայող փոքրիկ տղայի դեմքին։ Ներկայացումն ինքնին այդպես էլ չի երևում։ Տասն անընդմեջ րոպեների ընթացքում հանդիսատեսը հետևում է երեխայի դեմքին արտացոլվող զգացմունքների արտակարգ բազմազանությանը՝ զարմանք, վախ, ուրախություն, լարում, հետաքրքրություն։ Ֆիլմը վերածվում է խորհրդածության կինոյի, մանկության, երևակայության և ապրումակցելու մարդու ունակության մասին։
Հերց Ֆրանկ
Հերց Ֆրանկը (1926–2013) Բալթյան տարածաշրջանի ամենաազդեցիկ վավերագրող կինոռեժիսորներից էր։ Ծնվելով Լատվիայում՝ ճանաչում է ձեռք բերել իր մտերմիկ հումանիստական վավերագրական ֆիլմերով, որոնք հետազոտում են հիշողությունը, բարոյականությունը, հոգևոր աշխարհը և սովորական մարդկանց հուզական կյանքը։ Նրա ֆիլմերը դիտարկման միջոցով հաճախ էին վերհանում հոգեբանական խորունկ ճշմարտություններ։ «Տասը րոպեով մեծ» ֆիլմը դարձել է Հերց Ֆրանկի միջազգայնորեն ամենաճանաչված աշխատանքը և այսօր համարվում է վավերագրական կինոյի դասական գործերից։
Ընտրված ֆիլմացանկ
Աղի հացը (1964), Առանց լեգենդի (1967), Տասը րոպեով մեծ (1978), Գերագույն դատարան (1987), Վերջին դատաստանը (1987), Կար֊չկար «Յոթ Սիմեոն» (1989), Երգ երգոց (1989), Աղոթք (1990), Հրեական փողոցը (1992), Լացի պատի մարդը (1998), Տիրամայրը մանկան հետ (2001), Հետադարձ հայացք․ շեմքի մոտ հետ նայիր (2003), Սիրելի Ջուլիետ (2003), Ավագ ուրբաթ (2005), Վախի շեմին ( 2015):
